Trzeba oswoić starość

jolanta kwasniewska_format
O swoim nastawieniu do starości, nowej kampanii społecznej, a także przełamywaniu barier z Jolantą Kwaśniewską, prezes Fundacji Porozumienia bez barier, rozmawia Iwona Schymalla, redaktor naczelna Medexpress.pl.
Iwona Schymalla 2013-09-30 07:00

jolanta kwasniewska_format

O swoim stosunku do starości, nowej kampanii społecznej, a także przełamywaniu barier z Jolantą Kwaśniewską, prezes Fundacji Porozumienie bez barier, rozmawia Iwona Schymalla, redaktor naczelna Medexpress.pl.

Iwona Schymalla: Przygotowuje Pani nową kampanię społeczną , która uczy nas, jak zadbać o zdrową spokojną i szczęśliwą starość. Czy to w ogóle możliwe?

Jolanta Kwaśniewska: Oczywiście, że możliwe, musimy tylko zmienić nasze nastawienie do starości. Musimy zaczynać od najmłodszych lat kształtować dobre nawyki żywieniowe, uczyć aktywnego trybu życia i ciekawości świata. Pulchne dziecko faszerowane słodyczami może mieć wraz z upływem lat ogromne problemy zdrowotne. Powinniśmy trafiać z naszym przekazem do różnych grup pokoleniowych. Trzeba oswoić starość, zrozumieć, że jest nieuchronnym etapem naszego życia, ale to my decydujemy, jaka będzie jakość naszej egzystencji w starszym wieku. „Trzeba oswoić starość” - to hasło naszej nowej kampanii, która będzie jednoczyć ekspertów z różnych dziedzin: lekarzy, psychologów, animatorów kultury, działaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku. W działania mojej fundacji angażują się osoby, które dobrze znamy i lubimy, które potrafią pogodzić się z mijającym czasem,  takie jak Urszula Dudziak czy Irena Santor. Potrzebujemy zmiany myślenia o starości, międzypokoleniowego dyskursu i współpracy różnych  środowisk.

Co zrobić, aby starsze osoby nie doświadczały wykluczenia społecznego.

Po pierwsze. W Polsce starość ma zabarwienie pejoratywne. Winniśmy seniorom godność i szacunek. Warto wykorzystywać ich potencjał, mądrość i doświadczenie. Ograniczona sprawność czy choroby sprawiają , że starsi ludzie zamknięci w domu skazani są na samotność. Bardzo często ludzie w wieku 60+ są wykluczeni z rzeczywistości cyfrowej, internetowej. Chcemy stworzyć  takie miejsce, gdzie młodzi będą pomagać starszym oswajać nowoczesne technologie. Docelowo chcemy stworzyć Centrum Dialogu Międzypokoleniowego. Będzie tam możliwość dyskutowania i wspierania się, wzajemnego czerpania z siebie. Temat starzenia się i starości wymaga przełamania licznych stereotypów i zakrojonego na szeroką skalę dyskursu.

Co Pani myśli o upływającym czasie? Jak Pani dba o swoją przyszłość?

Każdy z nas musi być odpowiedzialny za siebie. Odkładajmy chociaż niewielką część swoich dochodów, żeby mieć nawet skromny kapitał na przyszłość. Racjonalnie nimi gospodarujmy. Jeśli mamy środki – nauczmy się też inwestować. Nikt, tak jak my sami, nie zadba o nasze emerytury. Najważniejsza jest jednak troska o zdrowie i kondycję fizyczną. Korzystajmy z badań profilaktycznych i programów screeningowych. Wyprzedzajmy chorobę, bądźmy świadomi i odpowiedzialni.

Fundacja powstała 1997 i zrealizowała wiele kampanii prozdrowotnych, m.in. „Możesz zdążyć przed rakiem”, „Co każdy duży chłopiec wiedzieć powinien”. Czy nie jest tak, że wypełniacie zadania, które należą do instytucji rządowych.

Zarządzanie opieką zdrowotną w Polsce do wielkie wyzwanie. Byłoby świetnie , gdyby kompleksowe kampanie prozdrowotne były przygotowywane, finansowane i realizowane przez państwo. Wiemy jednak,  że budżet Państwa i budżet Ministerstwa Zdrowia nie są z gumy i nigdy nie starcza na wszystkie potrzeby .Dlatego  takie jak  moja fundacja, mogą i spełniają ważną rolę w uzupełnianiu jego powinności. .

Wielu ludzi spogląda na Panią jak na wzorzec zachowań prozdrowotnych. Czy stosuje się Pani do zaleceń ekspertów, z którymi Pani współpracuje?

Staram się bardzo dbać o siebie i o swoją rodzinę. To ja pilnuję terminów badań profilaktycznych i zdrowego gotowania. Zaraziłam męża pasją do jazdy na nartach. Kocham ten sport i cieszę się, że mój mąż także stał się doskonałym narciarzem. Na co dzień doskonałą formą relaksu jest dla mnie nordic walking, a dla nas obojga  spacery z psami.

Dziękuję za rozmowę.

 

 

PDF

Zobacz także

comments powered by Disqus