COVID News - 24.11.2020 r.

Czy przyjmowanie fluwoksaminy może zwiększyć ciężkość przebiegu COVID-19? Jaka jest skuteczność wziewnego interferonu beta-1a? Co SARS-CoV-2 robi z tkanką płuc? CDC o najlepszej strategii zapobiegania rozprzestrzenianiu się koronawirusa.
Magda Mazurek 2020-11-24 19:26

Wpływ fluwoksaminy na przebieg COVID-19.

  1. Fluwoksamina jest silnym, wybiórczym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny, stosowanym w zaburzeniach lękowych i depresyjnych. Może zapobiegać pogorszeniu stanu klinicznego w przebiegu COVID-19 poprzez stymulację receptora σ-1, który reguluje produkcję cytokin.

W randomizowanym badaniu, które obejmowało 152 dorosłych pacjentów z potwierdzonym COVID-19 pogorszenie stanu klinicznego wystąpiło u 0 z 80 pacjentów w grupie przyjmującej fluwoksaminę i u 6 z 72 pacjentów w grupie przyjmującej placebo (różnica bezwzględna- 8,7%) w ciągu 15 dni. Pogorszenie stanu klinicznego zdefiniowano przez spełnienie obu kryteriów: (1) duszności lub hospitalizacji z powodu duszności/zapalenia płuc oraz (2) wysycenie tlenem poniżej 92% lub konieczność zastosowania tlenoterapii.

Podsumowując, u pacjentów leczonych fluwoksaminą, w porównaniu z placebo, występowało mniejsze prawdopodobieństwo pogorszenia stanu klinicznego w ciągu 15 dni. Jednak w badaniu udział wzięła niewielka grupa pacjentów i krótki był czas obserwacji, a zatem określenie skuteczności klinicznej fluwoksaminy wymagałoby dalszych badań.

Żródło: https://jamanetwork.com/journals/jama/fullarticle/10.1001/jama.2020.22760?fbclid=IwAR2yhKFKoBzHKJbzmSQr8wrg1WtuO6_bPv3T9wMZwQs31RMuks1es2N3-Us

Bezpieczeństwo i skuteczność wziewnego interferonu beta-1a (SNG001) w leczeniu zakażenia SARS-CoV-2. Badanie kliniczne fazy 2.

SNG001 to preparat rekombinowanego interferonu beta do podawania wziewnego przez nebulizator, opracowywany w celu leczenia chorób dolnych dróg oddechowych wywołanych przez wirusy. Drogę podania wybrano w celu uzyskania dostatecznie wysokich stężeń interferonu-β w płucach, które skutkuje silnym lokalnym działaniem przeciwwirusowym przy jednoczesnym ograniczeniu ogólnoustrojowej ekspozycji. Przeprowadzono badanie kliniczne fazy 2 na pacjentach z potwierdzoną infekcją SARS-CoV-2 i porównano SNG001 i placebo podawane raz dziennie przez okres do 14 dni, z obserwacją po leczeniu przez maksymalnie 28 dni. Badanie przeprowadzono w dziewięciu ośrodkach w Wielkiej Brytanii. Poprawę stanu klinicznego oceniano względem 9 stopniowej skali OSCI (Ordinal Scale for Clinical Improvement) opracowanej przez WHO, gdzie 0 oznacza brak infekcji, a 8 śmierć. Bezpieczeństwo oceniano poprzez monitorowanie działań niepożądanych.

Pacjenci, którzy otrzymali SNG001 mieli większe szanse na poprawę i szybszy powrót do zdrowia niż pacjenci, którzy otrzymywali placebo, co stanowi mocne uzasadnienie dla dalszych badań.

Źródło: https://www.thelancet.com/journals/lanres/article/PIIS2213-2600(20)30511-7/fulltext

Patofizjologia zakażenia SARS-CoV-2.

Analiza histologiczna preparatów (płuca, serca, mózgu, nerek i wątroby) od 41 zmarłych w wyniku COVID-19 wykazała, że zakażenie SARS-CoV-2 dotyczy w głównej mierze płuc, z niewielkim zajęciem innych narządów. Przede wszystkim COVID-19 charakteryzuje się rozległym uszkodzeniem pęcherzyków płucnych (41/41 pacjentów) oraz zakrzepicą mikro- i makro-naczyń płucnych (29/41 pacjentów). We wszystkich przypadkach doszło zniszczenia prawidłowej architektury płuc, z obrzękiem i odkładaniem się fibryny wewnątrz pęcherzyków płucnych. Liczne zwapnienia wykryto w miąższu płuc u 5/41 pacjentów. Naciek zapalny był w większości przypadków stosunkowo niewielki, składający się głównie z skupisk makrofagów, limfocytów CD8+ i mniej obfitych komórek CD4+. Oprócz dysfunkcji śródbłonka i zakrzepicy płuc, cechą charakterystyczną choroby COVID-19 była obecność dużej liczby dysmorficznych pneumocytów, często tworzących struktury syncytialne (36/41 pacjentów).

Źródło: https://www.thelancet.com/journals/ebiom/article/PIIS2352-3964(20)30480-1/fulltext?fbclid=IwAR17liz-3kWgKS1ObuA27Y9oWryDpd-WnVGu_EI8SxRYbtZiswUg5VCcfgk

Jak warunki mieszkaniowe wpływają na śmiertelność z powodu COVID-19?

Badania epidemiologiczne dotyczące SARS-CoV-2 wykazały, że gospodarstwa domowe są ważnymi miejscami przenoszenia wirusa. W związku z tym sugerowano, że typ mieszkania i skład gospodarstwa domowego są korelatami zakażenia, a także różnic w umieralności między regionami. W populacyjnym badaniu obserwacyjnym przeanalizowano, w jaki sposób cechy mieszkalne były powiązane ze śmiertelnością z powodu COVID-19 między 12 marca a 8 maja 2020 r., czyli okresem ze szczytową śmiertelnością w Sztokholmie, który był epicentrum pandemii w Szwecji.

Wyniki, w których porównywano śmiertelność z powodu COVID-19 i innych przyczyn zgonów, zidentyfikowały dwa szczególne warunki życia jako czynniki ryzyka śmiertelności z powodu COVID-19 wśród osób w wieku 70 lat i starszych. Po pierwsze, mieszkanie w gospodarstwach domowych wielopokoleniowych wiązało się z wyższą śmiertelnością. Po drugie, życie w domach opieki, gdzie zakażenie szybko rozprzestrzenia się poprzez kontakt gośćmi i pracownikami.

Warto zauważyć, że osoby starsze, które mieszkają wyłącznie z innymi starszymi osobami, miały niskie ryzyko śmiertelności z powodu COVID-19, co sugeruje, że ta grupa była w stanie skutecznie izolować się, przynajmniej w Sztokholmie. Zakupy online niezbędnych artykułów stały się powszechne podczas pandemii COVID-19, a teleporady lekarskie były dostępne już przed pandemią, co mogło umożliwić skuteczną samoizolację w tej grupie.

Szczególnie istotne są więc strategie ochrony osób przebywających w domach opieki, na gęsto zaludnionych obszarach oraz w rodzinach wielopokoleniowych, ponieważ mogą zwiększyć przeżywalność starszej populacji

Źródło: https://www.thelancet.com/journals/lanhl/article/PIIS2666-7568(20)30016-7/fulltext

Skuteczna strategia to strategia wieloskładnikowa. Wyniki badań ze stanu Delaware, marzec – czerwiec 2020 r.

Jak wynika z raportu CDC połączenie środków zapobiegających rozprzestrzenianiu się infekcji takich jak zalecenie pozostania w domu, obowiązkowego używania masek w miejscach publicznych oraz szybkie izolowanie przypadków dodatnich oraz skuteczne śledzenie ich kontaktów może zmniejszyć częstość występowania COVID-19 i związanych z tym zgonów . W stanie Delaware te działania przyczyniły się do zmniejszenia częstości występowania COVID-19 w społeczeństwie o 82% , zmniejszenia liczby hospitalizacji o 88% i 100% zmniejszenia śmiertelności. Co istotne, stwierdzono, że żadna pojedyncza strategia łagodzenia skutków pandemii nie będzie wystarczająca sama. Strategie te są skuteczne w ograniczaniu potencjalnego narażenia na SARS-CoV-2 i zmniejszaniu transmisji w społeczności, gdy są wdrażane jako część strategii wieloskładnikowej.

Źródło: https://www.cdc.gov/mmwr/volumes/69/wr/mm6945e1.htm?s_cid=mm6945e1_x

Nowe obostrzenia w Szwecji:

  • Od 20 listopada: zakaz sprzedaży alkoholu po godzinie 22:00.
  • od 24 listopada: ograniczenie zgromadzeń do maksymalnie ośmiu osób.

Żródło: https://www.theguardian.com/world/2020/nov/16/sweden-limits-public-gatherings-to-eight-people-amid-covid-surge, https://www.visitstockholm.com/good-to-know/coronavirus/

Francja na pierwszym miejscu w Europie pod względem zakażeń.

Aktualnie we Francji stwierdzono najwięcej zakażeń w Europie, ponad 2mln. Na świecie więcej infekcji odnotowano tylko w USA, Indiach i Brazylii.

Żródło: https://www.euronews.com/2020/11/18/coronavirus-france-crosses-2-million-cases-mark

PDF

Zobacz także