Trwają dochodzenia epidemiologiczne związane z przypadkami małpiej ospy

Medexpress

Opublikowano 26 maja 2022, 08:00

Źródło: CDC's Public Health Image Library
Medexpress

Opublikowano 26 maja 2022, 08:00

Do Światowej Organizacji Zdrowia (ang. World Health Organization, WHO) od 13 maja 2022 r. zgłoszono przypadki małpiej ospy (ang. monkeypox) z 12 państw członkowskich, które nie są endemiczne dla wirusa, z trzech regionów WHO (tzn. takich, gdzie nie występują w nich stałe zachorowania na daną chorobę, w liczbie, która utrzymuje się przez wiele lat na tym samym poziomie). Obecnie trwają dochodzenia epidemiologiczne, jednak dotychczas zgłoszone przypadki nie mają ustalonego związku z podróżami do obszarów endemicznych. Na podstawie aktualnie dostępnych informacji, przypadki zostały zidentyfikowane głównie, ale nie wyłącznie, wśród mężczyzn mających kontakty seksualne z mężczyznami (MSM) szukających opieki w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej i poradniach zdrowia seksualnego.

Epidemiologia choroby

Małpia ospa jest wirusową chorobą odzwierzęcą (wirus przenoszony na ludzi przez zwierzęta), której objawy są bardzo podobne do tych obserwowanych w przeszłości u chorych na ospę wietrzną, choć klinicznie są mniej nasilone. Wywoływana jest przez wirusa małpiej ospy, należącego do rodzaju Orthopoxvirus z rodziny Poxviridae. Istnieją dwie odmiany wirusa małpiej ospy: wariant zachodnioafrykański i wariant basenu Konga (środkowoafrykański). Nazwa małpia ospa pochodzi od pierwszego odkrycia wirusa u małp w duńskim laboratorium w 1958 roku. Pierwszy przypadek u człowieka stwierdzono u dziecka w Demokratycznej Republice Konga w 1970 roku.

- Wirus małpiej ospy przenosi się z jednej osoby na drugą przez bliski kontakt ze zmianami chorobowymi, płynami ustrojowymi, kropelkami oddechowymi i skażonymi materiałami, takimi jak pościel. Okres inkubacji małpiej ospy wynosi zwykle od 6 do 13 dni, ale może wynosić od 5 do 21 dni – wyjaśnia dr n. med. Karolina Krupa – Kotara z Wydziału Nauk o Zdrowiu w Bytomiu, Śląskiego Uniwersytetu Medycznego.

Stwierdzono, że różne gatunki zwierząt są podatne na zakażenie wirusem małpiej ospy. Nadal nie ma pewności co do naturalnej historii wirusa i konieczne są dalsze badania w celu określenia dokładnego rezerwuaru (rezerwuarów) i sposobu, w jaki obieg wirusa jest utrzymywany w przyrodzie. Spożywanie nieodpowiednio przyrządzonego mięsa i innych produktów zwierzęcych pochodzących od zakażonych zwierząt jest możliwym czynnikiem ryzyka.

- Małpia ospa jest zwykle chorobą samoograniczającą się tzn., że może ustąpić także bez leczenia, ale może mieć ciężki przebieg u niektórych osób z grup ryzyka, takich jak dzieci, kobiety w ciąży lub osoby z obniżoną odpornością z powodu innych chorób. Zakażenia ludzi wariantem zachodnioafrykańskim wydają się powodować mniej ciężki przebieg choroby w porównaniu z wariantem z Kotliny Konga, ze wskaźnikiem śmiertelności wynoszącym 3,6% w porównaniu z 10,6% w przypadku tego drugiego – dodaje dr Karolina Krupa – Kotara.

Jak twierdzi ekspertka SUM sytuacja jest rozwojowa i WHO oczekuje, że w miarę rozszerzania nadzoru w krajach nieendemicznych będzie więcej przypadków małpiej ospy. Natychmiastowe działania skupiają się na przekazywaniu dokładnych informacji osobom najbardziej narażonym na zakażenie małpią ospą, aby powstrzymać dalsze rozprzestrzenianie się choroby. Obecnie dostępne dowody sugerują, że najbardziej zagrożone są osoby, które miały bliski kontakt fizyczny z osobą chorą na małpią ospę, podczas gdy u tej osoby wystąpiły objawy. WHO pracuje również nad zapewnieniem wytycznych dotyczących ochrony pracowników opieki zdrowotnej i innych pracowników służby zdrowia, którzy mogą być narażeni na ryzyko, takich jak osoby sprzątające. U osób po kontakcie niepokój powinny wzbudzić następujące objawy: ból głowy, ostry początek gorączki (>38,5°C), obrzęk węzłów chłonnych, bóle mięśni i całego ciała, ogólne osłabienie.

Opis wybuchu epidemii

Aktualnie zgłoszono 92 przypadki potwierdzone laboratoryjnie i 28 podejrzeń zachorowań na ospę małpią, w których trwają badania, z 12 państw członkowskich, które nie są endemiczne dla wirusa ospy małpiej, z trzech regionów WHO (Tab. I., Ryc. 1). Do chwili obecnej nie odnotowano żadnych zgonów.

Tabela I. Przypadki małpiej ospy w krajach nieendemicznych zgłoszone do WHO w okresie od 13 do 21 maja 2022 r.

Kraj

Potwierdzone przypadki

Podejrzenie

Australia

1-5

-

Belgia

1-5

1-5

Francja

1-5

1-5

Hiszpania

21-30

6-10

Holandia

1-5

1-5

Kanada

1-5

11-20

Niemcy

1-5

-

Portugalia

21-30

-

Szwecja

1-5

-

Stany Zjednoczone

1-5

-

Wielka Brytania

21-30

-

Włochy

1-5

-

SUMA

92

28

Źródło: Opracowanie własne na podstawie: https://www.who.int/emergencies/disease-outbreak-news/item/2022-DON385

Obraz zawierający mapa

Opis wygenerowany automatycznie

Rycina 1. Rozkład geograficzny potwierdzonych przypadków małpiej ospy w krajach nieendemicznych w okresie od 13 do 21 maja 2022 r.

Źródło: Opracowanie własne na podstawie: https://www.who.int/emergencies/disease-outbreak-news/item/2022-DON385

- Jak dotąd wszystkie przypadki, których próbki potwierdzono metodą PCR, zostały zidentyfikowane jako zakażone wariantem zachodnioafrykańskim. Sekwencja genomu z próbki wymazu pobranej z potwierdzonego przypadku w Portugalii wykazała bliskie dopasowanie wirusa małpiej ospy wywołującego obecną epidemię do przypadków eksportowanych z Nigerii do Wielkiej Brytanii, Izraela i Singapuru w latach 2018-2019 – ocenia dr Krupa – Kotara.

Zidentyfikowanie potwierdzonych i podejrzanych przypadków małpiej ospy bez bezpośredniego związku z podróżą do obszaru endemicznego stanowi bardzo nietypowe wydarzenie. Dotychczasowy nadzór na obszarach nieendemicznych był ograniczony, ale obecnie jest rozszerzany. WHO spodziewa się, że będzie zgłaszanych więcej przypadków na obszarach nieendemicznych. Dostępne informacje sugerują, że do przeniesienia choroby z człowieka na człowieka dochodzi wśród osób pozostających w bliskim kontakcie fizycznym z chorymi, u których wystąpiły objawy.

Oprócz tego nowego ogniska WHO nadal otrzymuje i uaktualnienia statusu bieżących zgłoszeń przypadków małpiej ospy poprzez ustalone mechanizmy nadzoru (ang. Integrated Disease Surveillance and Response) dla przypadków w krajach endemicznych. Kraje endemiczne dla ospy małpiej to: Benin, Kamerun, Republika Środkowoafrykańska, Demokratyczna Republika Konga, Gabon, Ghana (zidentyfikowana tylko u zwierząt), Wybrzeże Kości Słoniowej, Liberia, Nigeria, Republika Konga, Sierra Leone i Sudan Południowy.

Działania z zakresu zdrowia publicznego

W krajach nieendemicznych, w których stwierdzono przypadki choroby, prowadzone są dalsze badania w zakresie zdrowia publicznego, w tym intensywne poszukiwanie przypadków i ustalanie kontaktów, badania laboratoryjne, postępowanie kliniczne i izolacja wraz z opieką wspomagającą.

Przeprowadzono sekwencjonowanie genomowe, jeśli było dostępne, w celu określenia wariantów wirusa małpiej ospy w tym ognisku.

Szczepienia przeciwko małpiej ospie, jeśli są dostępne, są stosowane w przypadku bliskich kontaktów, takich jak pracownicy służby zdrowia. WHO zwołuje ekspertów w celu omówienia zaleceń dotyczących szczepień. W najbliższych dniach można się spodziewać, że WHO przedstawi więcej zaleceń technicznych.

Źródło: Śląski Uniwersytet Medyczny

Pobierz ten artykuł w formacie .pdf

Tematy

SUM / Śląski Uniwersytet Medyczny / małpia ospa / WHO / Karolina Krupa – Kotara
PN WT ŚR CZ PT SO ND
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31