Dni robotyczne w ortopedii

Szanowni Państwo!
Drogie Koleżanki i Drodzy Koledzy,

zapraszam wszystkich zainteresowanych rozwojem robotyki w polskiej ortopedii na kolejne spotkanie naszego środowiska dotyczące tego ważnego zagadnienia. Spotkanie odbędzie się w Collegium Orthopaedicum Szpitala im. Prof. Adama Grucy w Otwocku w dniach 2–3 października 2026 roku.

Głównym tematem będzie analiza spostrzeżeń po zastosowaniu różnych ramion robotycznych lub urządzeń robotycznych używanych obecnie w Polsce w endoprotezoplastyce częściowej i całkowitej stawu kolanowego i biodrowego w czasie ostatnich 2–3 lat.

Jako ortopedzi mamy już pewne doświadczenia w użyciu tych urządzeń, ale techniki robotyczne nie są jeszcze dostępne dla większości spośród nas. Obserwując postęp w medycynie, który dotyczy również naszej dziedziny, wydaje się, że drogi jej rozwoju prowadzą między innymi przez korzystanie z urządzeń wspomagających pracę chirurga w najważniejszym momencie, którym jest operacja chorego.

Wszyscy oczekujemy, że robotyka istotnie poprawi jakość i przede wszystkim trwałość naszych endoprotezoplastyk, ale również pomoże uzyskać maksimum satysfakcji naszych chorych. Techniki operacyjne prowadzą nas do celu różnymi drogami i stąd konieczność oceny wyników, dyskusji eksperckich w kierunku poszukiwania rozwiązań przyjaznych dla naszych chorych, ale również wspierających naszą codzienną pracę.

Poza najważniejszymi problemami związanymi z techniką operacyjną, uważam, że powinniśmy omówić również tematykę organizacji pracy oraz sposobów finansowania, samych urządzeń, jak i świadczeń realizowanych z ich użyciem.

Uważam, że należy wdrożyć działania, których celem będzie wyodrębnienie i taryfikacja świadczenia całkowitej i/lub częściowej endoprotezoplastyki stawu kolanowego z zastosowaniem systemu robotycznego, jako świadczenia gwarantowanego z zakresu leczenia szpitalnego. Podobne działania powinny dotyczyć endoprotezoplastyki stawu biodrowego.

Drugim tematem będzie endoprotezoplastyka rewizyjna z użyciem implantów „szytych na miarę”. Endoprotezoplastyka rewizyjna jest wymagającą techniką operacyjną, zwłaszcza w przypadkach leczenia następstw infekcji okołoprotezowych. Zagadnienia dotyczące kształtowania wskazań do endoprotezoplastyki indywidualizowanej są wyzwaniem, które wymagają stałego monitorowania i uwzględniania zagadnienia wielochorobowości, a jednocześnie są ostatecznym zabezpieczeniem funkcjonowania narządu ruchu na poziomie satysfakcjonującym dla pacjentów. To wszystko będzie przedmiotem naszej dyskusji w czasie drugiego dnia.

Zachęcam do prezentacji przypadków z pierwszych lat doświadczeń z technikami robotycznymi i technikami endoprotezoplastyk rewizyjnych indywidualizowanymi implantami w naszym raju.

Z wyrazami szacunku,

Prof. dr hab. n. med. Jarosław Czubak