Spór o refundację leków na otyłość

Sejmowa Komisja Zdrowia zajęła się w środę informacją Ministerstwa Zdrowia na temat profilaktyki, diagnostyki i leczenia otyłości w Polsce. Jednym z omawianych zagadnień była refundacja leków na otyłość, a raczej brak tej refundacji. Kwestia ta jest regularnie podnoszona zarówno podczas konferencji zdrowotnych, padają też pytania ze strony parlamentarzystów.

Wiceminister zdrowia Katarzyna Kęcka poinformowała, że brak refundacji leków na otyłość wynika z przepisów. – Refundacja nie może obejmować terapii możliwych do zastąpienia zmianą stylu życia – powiedziała, dodając, że farmakoterapia to element leczenia otyłości, ale nie przyniesie długotrwałych efektów bez opieki dietetycznej, psychologicznej, medycznej i rehabilitacyjnej. Dodała, że samo zastosowanie leków nie byłoby racjonalnym wykorzystaniem środków publicznych.

W drugiej połowie ubiegłego wpłynęły wnioski w sprawie refundacji dwóch substancji czynnych stosowanych w leczeniu otyłości. Dodała, że postępowanie administracyjne jest na początkowym etapie i nie jest możliwe podanie do informacji publicznej szczegółów.

Chirurg i bariatra prof. Mariusz Wyleżoł podkreślił, że otyłość jest chorobą biologiczną, na co są dowody naukowe. U chorujących na otyłość nadmiarowo wydziela się grelina – hormon, który odpowiada za uczucie głodu, a po zjedzeniu posiłku nie wydziela się hormon GLP-1 odpowiadający za uczucie sytości po jedzeniu.

Specjalista zaznaczył, że skoro Narodowy Fundusz Zdrowia nie finansuje chorób wynikających ze stylu życia, to należałoby się zastanowić, czy refundowane powinno być leczenie chorych na raka płuc palących papierosy, przyjmowanie na ostry dyżur osób z urazami głowy, które chwilę wcześniej piły alkohol czy leczenie raka trzustki osób, które nadużywały alkoholu przez dwie, trzy dekady. Według Bolesława Piechy (PiS) decyzja o nierefundowaniu leków na otyłość wynika bezpośrednio ze stanu finansów NFZ.

Prezes Fundacji na rzecz Leczenia Otyłości Ewa Godlewska zwracała uwagę na konieczność wypracowania ścieżki leczenia dorosłych i dzieci chorujących na otyłość, bo KOS-BAR, który zaistniał jako pilotaż (cały czas nie jest w koszyku świadczeń gwarantowanych) obejmuje wyłącznie osoby chorujące na otyłość olbrzymią leczoną chirurgicznie. – Chorzy z mniejszym zawansowaniem choroby oczekują wielospecjalistycznej opieki na poziomie ambulatoryjnym – dodała.

Nadmierną masę ciała ma 32 proc. dzieci w wieku od siedmiu do dziewięciu lat. 64 proc. mężczyzn i 48 proc. kobiet ma BMI powyżej 25 (dolna granica wskaźnika wskazująca na nadwagę), a otyłych jest 15 proc. mężczyzn i 13 proc. kobiet.