Polityka senioralna wraca do centrum uwagi państwa, ale wciąż brakuje jej spójnej, długofalowej wizji. Prof. Bolesław Samoliński z Katedry Zdrowia Publicznego i Środowiskowego WUM wskazuje, że choć decydenci zaczynają dostrzegać skalę wyzwania, Polska nadal porusza się głównie w obszarze rozwiązań doraźnych.
Kongres Zdrowia Seniorów
Żyjemy dłużej, ale czy godniej? Prof. Samoliński: Polska nie jest gotowa na starość
Opublikowano 28 stycznia 2026 10:36
Z tego artykułu dowiesz się:
- Polityka senioralna w Polsce zyskuje na znaczeniu, ale wciąż brakuje spójnej strategii, która mogłaby skutecznie odpowiedzieć na rosnące wyzwania związane ze starzejącym się społeczeństwem.
- Ekspert zwraca uwagę na konieczność inwestycji w opiekę nad seniorami, zaznaczając, że obecne działania doraźne nie wystarczą, aby sprostać przyszłym potrzebom rosnącej populacji osób starszych.
- Jakość i godność życia seniorów powinny być priorytetem, a ich aktywizacja psycho-intelektualno-fizyczna kluczowa dla poprawy jakości życia.
- Samotność i wykluczenie cyfrowe to poważne wyzwania, z jakimi borykają się seniorzy, co podkreśla potrzebę bardziej dostępnych usług zdrowotnych i socjalnych.
- Brak integracji systemów opieki zdrowotnej i socjalnej oraz niewystarczająca wizja długofalowej strategii państwa budzą sceptycyzm wśród ekspertów.
Zdaniem prof. Bolesława Samolińskiego problem starzenia się społeczeństwa zaczyna być dostrzegany na poziomie państwa. – Mamy nawet panią minister powołaną do spraw polityki senioralnej (…). Widać, że problem ten zaczyna być istotny z punktu widzenia polityki państwa – podkreśla w rozmowie z nami.
Profesor zwraca uwagę, że bez działań podejmowanych dziś system nie poradzi sobie w przyszłości. – My sobie bez dzisiejszej inwestycji w ten obszar nie damy rady w przyszłości. No bo populacja osób w wieku podeszłym nam rośnie – zaznacza.
Kluczowe są dwa cele: jakość i godność życia. Profesor wskazuje również na znaczenie aktywizacji psycho-intelektualno-fizycznej seniorów.
Ekspert podkreśla również skalę wyzwań opiekuńczych. - Przychodzi taki moment, w którym jednak potrzebna jest opieka osób drugich – zaznacza, zwracając uwagę m.in. na samotność i wykluczenie cyfrowe. – To nie jest tak, że senior może sobie pójść do przychodni, zapisując się przez internet, bo 80% seniorów nie potrafi tego zrobić.
Problemem pozostaje także brak integracji systemów. – Mamy osobną opiekę socjalną, osobną opiekę zdrowotną – wskazuje profesor, dodając, że opieka powinna być organizowana blisko miejsca zamieszkania seniora, a szpital nie może pełnić funkcji długoterminowego wsparcia.
Zapytany o długofalową strategię państwa, prof. Samoliński nie kryje sceptycyzmu. – Tego niestety nie mogę potwierdzić. Nie widzę takiej wizji – podsumowuje.
