Prezes OZZPiP: Pielęgniarki czują się coraz gorzej

Martyna Chmielewska 2020-11-24 14:20

Epidemia koronawirusa ciągle zbiera śmiertelne żniwo. Na całym świecie odnotowano już ponad 59 mln zakażeń. W Polsce 909 066 osób jest zakażonych. We wtorek OZZPiP poinformował, że od początku pandemii zmarło 21 pielęgniarek zakażonych koronawirusem. 5336 pielęgniarek i położnych jest zakażonych COVID-19. Na kwarantannie przebywa 1312 pielęgniarek i położnych. Hospitalizowanych jest 58 osób, w tym 14 osób jest ciężkim stanie. W izolacji przebywa 1367 osób. Statystyki skomentowała w rozmowie z Medexpressem przewodnicząca OZZPiP Krystyna Ptok

- Sytuacja jest dramatyczna. Coraz więcej pielęgniarek umiera z powodu zakażenia koronawirusem. Pielęgniarki, które idą na pierwszy ogień w walce z koronawirusem są w coraz gorszym stanie zdrowia. Kiepskie warunki pracy podczas pandemii powoduje, że ponoszą uszczerbek na swoim zdrowiu. Każdego dnia walczą o zdrowie i życie pacjenta. Żyją w permanentnym stresie. Boją się, że zarażą koronawirusem siebie i swoich bliskich - powiedziała Krystyna Ptok. Mam nadzieję, że przetrwamy tę trudną sytuację. Chciałabym, aby epidemia koronawirusa jak najszybciej dobiegła końca - dodała.

Pielęgniarki tracą motywację do pracy z powodu niesprawiedliwych decyzji Ministerstwa Zdrowia i Narodowego Funduszu Zdrowia w zakresie przyznania dodatków podczas walki z pandemią. - Razi nas, że tylko niektórzy, „wybrani” pracownicy otrzymają dodatki miesięczne do wynagrodzenia stanowiące rekompensatę za walkę z epidemią - wyjaśniła Ptok. - Nikt nie powinien być dyskryminowany pod tym względem. Każdy pracownik ochrony zdrowia, który naraża swoje zdrowie i zdrowie swoich bliskich w walce z epidemią powinien otrzymać dodatek - dodała.

Przypomnijmy:

Zarząd Krajowy Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych na posiedzeniu w dniu 09-11-2020r. podjął jednogłośnie uchwałę o podjęciu przygotowań do wszczęcia sporów zbiorowych w skali ogólnopolskiej, w celu poprawy warunków pracy i płacy pielęgniarek i położnych, a w razie konieczności podjęcia także strajku generalnego.

W okresie przedłużającej się epidemii ujawniła się ogromna ilość problemów i niesprawiedliwości, w tym te dotyczące warunków wykonywania pracy, bezpieczeństwa wykonywania pracy oraz bezpieczeństwa pacjentów, a także nie rozwiązany do dzisiaj problem odpowiedzialności karnej, dyscyplinarnej, pracowniczej i cywilnej za ewentualne nieumyślne błędy.

Wobec braku ze strony rządzących prób rozwiązania pilnych spraw na szczeblu ogólnopolskim jedyna legalna droga prawna to rozwiązywanie tych problemów indywidualnie z pracodawcami poprzez spory zbiorowe. Organizacje zakładowe i międzyzakładowe OZZPiP na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 roku o rozwiązywaniu sporów zbiorowych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 123) będą zgłaszać postulaty dotyczące warunków pracy i płac.

Główne powody protestu:

  • rażący brak przygotowania rządu do walki z epidemią wirusa COVID-19,
  • nieudolność i niekompetencja Rządu RP, Ministerstwa Zdrowia, niektórych posłów i senatorów, którzy wprowadzają w sposób chaotyczny i bez żadnego logicznego planu zmiany przepisów ustawowych i przepisy wykonawcze;
  • wprowadzane zmiany są spóźnione, nie nadążające za tempem rozwoju epidemii;
  • zmiany przeprowadzane są bez jakichkolwiek konsultacji ze stroną społeczną, w sposób niekonsekwentny, a także w sposób różnicujący poszczególne grupy zawodowe pracowników zatrudnionych w ochronie zdrowia, w tym nawet różnicujące pracowników w ramach jednej grupy zawodowej;
  • niesprawiedliwe decyzje Ministerstwa Zdrowia i Narodowego Funduszu Zdrowia w zakresie naliczania i wypłaty tylko niektórym „wybranym” pracownikom dodatków miesięcznych do wynagrodzenia stanowiących rekompensatę za walkę z epidemią i kompletne pominięcie ogromnej rzeszy pozostałych pracowników ochrony zdrowia, pracujących i narażających swoje zdrowie i zdrowie swoich bliskich w walce z epidemią;
  • zawieszenie minimalnych norm zatrudnienia, co powoduje brak stabilizacji i bezpieczeństwa wykonywania zawodu; wobec braku współpracy pracodawcy z organizacją związkową;
  • braku możliwości ustalenia na poziomie centralnym stabilnych zasad wzrostu wynagrodzeń zasadniczych pracowników, licznych sygnałów od członków organizacji związkowej dotyczących rażącego pogorszenia warunków pracy i płacy, ciągłego trwającego od wielu miesięcy stresu, przemęczenia i wypalenia zawodowego.

PDF

Zobacz także