Neurochirurgia to nie tylko precyzyjne ruchy skalpela, ale także odpowiedzialność za decyzje podejmowane w momencie, gdy pacjent całkowicie oddaje swoje życie w ręce lekarza. W rozmowie z dr. n. med. Łukaszem Rákászem, koordynatorem oddziału neurochirurgii dziecięcej szpitala na Niekłańskiej w Warszawie, padają słowa rzadko obecne w debacie publicznej: o lęku pacjentów, o roli komunikacji, o prewencji, która ratuje więcej istnień niż operacje, oraz o systemie ochrony zdrowia, który wymaga nie łatania dziur, lecz całościowej przebudowy.
Rzadko się o tym mówi
Rzadko się o tym mówi: O zaufaniu, strachu i odpowiedzialności za mózg
Opublikowano 4 lutego 2026 10:58
Z tego artykułu dowiesz się:
- Jak neurochirurgia łączy precyzję z ogromną odpowiedzialnością? Poznaj kulisy podejmowania decyzji, które mogą zmienić życie pacjentów.
- Dlaczego komunikacja z pacjentem jest kluczowa? Dowiedz się, jak zaufanie buduje się już przed operacją i jak ważne jest towarzyszenie pacjentowi po zabiegu.
- Jak prewencja ratuje więcej istnień niż operacje? Dr Rákász ujawnia, że obowiązek noszenia kasków może uratować życie wielu dzieci.
- Czemu polski system ochrony zdrowia wymaga fundamentalnych zmian? Zrozum, dlaczego pacjenci często otrzymują sprzeczne diagnozy i jak to wpływa na ich leczenie.
Neurochirurgia, jak podkreśla dr Łukasz Rákász, to specjalizacja, w której "małe ruchy mają bardzo duże konsekwencje", a moment rozpoczęcia operacji oznacza dla lekarza pełną odpowiedzialność, bo "chirurdzy mają ten carte blanche w momencie, w którym zaczyna się operacja". Zaufanie pacjenta buduje się jednak dużo wcześniej - w rozmowie, w rzetelnym omówieniu ryzyk i korzyści oraz w towarzyszeniu choremu także po zabiegu, bo "operacja jest częścią tego procesu leczniczego. Nie jest wcale końcowym etapem", jak powiedział lekarz w rozmowie z nami. Zdaniem neurochirurga dziecięcego największym lękiem pacjentów jest nieznane, a rolą lekarza jest ten strach racjonalizować, bo "ludzie boją się tego, czego nie wiedzą". Rákász mocno akcentuje znaczenie prewencji, wskazując, że systemowe rozwiązania — jak obowiązek noszenia kasków — pozwalają uratować więcej dzieci niż indywidualna praca chirurga. W rozmowie nie zabrakło także krytycznej oceny polskiego systemu ochrony zdrowia, w którym pacjent "idzie do trzech albo czterech specjalistów i dostaje sześć różnych opinii", zamiast jednej spójnej, opartej na dowodach ścieżki leczenia.
