Jak się tworzy uczelnię medyczną?

WAM formalnie utworzono w 1958 roku, ale przygotowania trwały ponad 10 lat. Najpierw powstała szkoła felczerów (potem wojsko uznało, ze jednak woli mieć w pełni wykształconych specjalistów i felczerzy studiowali już razem z nami jako oficerowie i zostawali lekarzami). Następnie w 1950 roku utworzono Fakultet Wojskowo-Medyczny, którego słuchacze studiowali częściowo na cywilnej Akademii Medycznej a tylko częściowo w placówkach wojskowych.

W trakcie tego procesu z całej Polski ściągano profesorów i docentów, często przedwojennych oficerów-lekarzy. Poszczególne katedry były uruchamiane stopniowo w miarę pozyskiwania i wykształcenia kadry. Dopóki nie powstała własna katedra z prawdziwego zdarzenia dany przedmiot był nauczany w łódzkiej cywilnej Akademii Medycznej.

Dość powiedzieć, że niżej podpisany, który zaczął studia jako już VIII rocznik tej uczelni nadal zajęcia z anatomii miał w prosektorium na uczelni cywilnej i podobnie na tej uczelni miał zajęcia z pediatrii. Ale już jako pierwszy rocznik miał zajęcia z biochemii we własnej WAMowskiej Katedrze (Fiszer i Kański dublet szatański – ten krótki wierszyk obrazuje poziom wymagań dr Fiszera i doc. Kańskiego wykładowców chemii i biochemii). Wybudowano wspaniały budynek katedr teoretycznych, gdzie znalazły się katedry histologii, patomorfologii, farmakologii, mikrobiologii, biochemii, fizjologii i patofizjologii i tam przygotowywano studentów do medycyny przyszłych czasów. Przykładowo, w 1966 roku na ćwiczeniach z histologii analizowaliśmy kariogramy. Posiadano jeden duży własny szpital (obecny szpital im. WAM), ale większość zajęć klinicznych była prowadzona w tych cywilnych szpitalach, które nie należały do cywilnej Akademii Medycznej i na bazie których utworzono wojskowe katedry. W podobny sposób, dopiero po ukończeniu przeze mnie studiów w 1971 roku powstała WAMowska Katedra Pediatrii. Po prostu, robiono to bardzo solidnie i systematycznie.

Cóż, ówczesne władze miały silny instynkt samozachowawczy i chciały, aby o ich zdrowie i życie (a przy okazji pozostałych Polaków) dbali lekarze z prawdziwego znaczenia.