Skąd naprawdę pochodzi wieprzowina? Kontrola wykazała błędy w sklepach

Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (IJHARS) skontrolowała prawidłowość oznaczania kraju pochodzenia wieprzowiny. Nieprawidłowości stwierdzono w 13 z 89 skontrolowanych sklepów, co stanowi 14,6 proc. Ocenie poddano łącznie 293 partie mięsa, a zastrzeżenia dotyczyły 31 z nich, czyli 10,6 proc.

Kontrolą objęto również 7 partii mięsa oferowanego do sprzedaży w 2 hurtowniach oraz 20 partii sprawdzonych w ramach kontroli następczej w 5 zakładach produkcyjnych. W tych przypadkach nie stwierdzono nieprawidłowości.

Mięso z zagranicy oznaczane jako polskie

Najczęściej wykrywane uchybienia dotyczyły braku wymaganych informacji o miejscu chowu i uboju zwierząt oraz braku flagi państwa pochodzenia przy mięsie sprzedawanym bez opakowania.

Inspektorzy stwierdzili również przypadki podawania nieprawdziwych informacji o pochodzeniu. Na wywieszkach wskazywano Polskę jako miejsce chowu i uboju, mimo że dokumentacja producenta potwierdzała, że mięso pochodziło z Belgii, Danii, Niemiec, Irlandii, Holandii lub Hiszpanii.

Zdarzały się także sytuacje odwrotne. Na wywieszkach podawano Belgię lub Hiszpanię jako miejsce chowu i uboju, chociaż zwierzęta faktycznie były chowane i poddane ubojowi w Polsce.

Kontrole wykazały ponadto przypadki nieuprawnionego oznaczania mięsa znakiem „Produkt Polski”, mimo że dokumentacja wskazywała na zagraniczne pochodzenie zwierząt.

Inspektorzy zwracali uwagę również na błędy w nazewnictwie. Zamiast wymaganych określeń „Miejsce chowu” i „Miejsce uboju” stosowano sformułowania „Kraj chowu” i „Kraj uboju”.

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami zastosowano sankcje przewidziane w obowiązujących przepisach.

Na co zwrócić uwagę, kupując wieprzowinę bez opakowania?

Przy zakupie świeżego, schłodzonego lub mrożonego mięsa wieprzowego sprzedawanego luzem konsument powinien mieć dostęp do informacji o jego pochodzeniu. Sprzedawca ma obowiązek podać kraj pochodzenia i umieścić flagę tego państwa.

Przy mięsie mogą znaleźć się na przykład następujące informacje:

• miejsce chowu: Polska,
• miejsce uboju: Polska.

Jeżeli zwierzę urodziło się, było chowane i zostało poddane ubojowi w tym samym kraju, dopuszczalne jest krótsze oznaczenie: „Pochodzenie: Polska”.

Informacje o pochodzeniu i flaga powinny znajdować się bezpośrednio przy mięsie, w miejscu dobrze widocznym dla konsumenta. Jeśli wszystkie rodzaje mięsa prezentowane w ladzie pochodzą z tego samego państwa, wystarczy jedna wspólna informacja, pod warunkiem że jest odpowiednio wyeksponowana.

Analogiczne zasady oznakowania dotyczą sprzedawanych luzem świeżych, schłodzonych i zamrożonych mięs drobiowego, baraniego i koziego.

Jak oznakowana powinna być wieprzowina w opakowaniu?

W przypadku mięsa wieprzowego sprzedawanego w opakowaniach etykieta powinna zawierać informacje o miejscu chowu zwierzęcia, miejscu uboju oraz kodzie partii umożliwiającym identyfikację mięsa.

Jeśli zwierzę urodziło się, było chowane i zostało poddane ubojowi w tym samym państwie, można zastosować skrócone oznaczenie: „Pochodzenie: nazwa państwa”.

Warto pamiętać, że w przypadku mięsa oznaczonego znakiem „Produkt Polski” przepisy nie wymagają dodatkowego podawania informacji o kraju pochodzenia i umieszczania flagi państwa pochodzenia. Sam znak musi być jednak stosowany zgodnie z obowiązującymi zasadami.

Źródło: IJHARS