Jak Łatwogang zmienił kraj

17 kwietnia młody youtuber Łatwogang rozpoczął dziewięciodniowy stream, podczas którego – jak sam się zobowiązał – miał słuchać zapętlonego „Dissu na raka”, przejmującego raperskiego utworu 11-letniej Mai z trzecią wznową choroby i Bedoesa, nagranego dla Fundacji Cancer Fighters. 26 kwietnia na licznikach zbiórek było ponad ćwierć miliarda złotych.

Jest więcej niż prawdopodobne, że o tym, co wydarzyło się między 17 a 26 kwietnia w kawalerce na prawym brzegu Wisły w Warszawie powstanie niejedna praca doktorska, a w najbliższych dniach i tygodniach z pewnością pochylą się nad tym fenomenem specjaliści w dziedzinie psychologii społecznej, socjologii, komunikacji – do analiz przestrzeni będzie aż za dużo. Jedno jest pewne: akcja Łatwoganga pokazała coś bardzo ważnego i w sumie mało zaskakującego: jeszcze człowieczeństwo nie zginęło, kiedy my żyjemy.

Ponad 250 mln zł w ciągu dziewięciu dni, przytłaczająca większość tej kwoty w ciągu ostatnich kilkudziesięciu godzin. Bo oczywiście tysiące złotych zebrano już na samym początku (celem miało być pół miliona), ale zadziałał efekt kuli śnieżnej, który sprawił, że gdy do zaplanowanego finału zostały dwie godziny, „na lajwie” było 1,2 mln widzów, złotówki dosłownie zalewały liczniki zbiórek – co w sumie doprowadziło do awarii serwerów i przedłużenia streamu o kilka godzin. Można było odnieść wrażenie, że bardzo trudno jest przestać czynić dobro dla dzieci, które – jak Maja – mogą powiedzieć: „ciągle tutaj jestem”. Ciągle coś możesz dla mnie zrobić, albo przynajmniej – spróbować.

Bajka u Łatwoganga toczyła się z dala od polityki, co nie znaczy, że politycy nie próbowali i nie będą próbować jej wykorzystać do swoich celów – a to próbując przeciwstawiać zbiórkę youtubera finałom WOŚP, a to sugerując, że w systemie dzieje się tak źle, że Polacy muszą „zbierać na dzieci”. Abstrahując od faktu, że zawsze zbierali, niezależnie od tego, kto rządził (również w czasach markowanego „prosperity” w latach 2022-2023 zbiórki charytatywne „hulały” w najlepsze), warto podkreślić, że onkologia dziecięca jest jednym z najlepiej zabezpieczonych obszarów, jeśli chodzi o rozwiązania systemowe, medyczne. Inną kwestią jest to, że okazują się one zbyt często niewystarczające, potrzeby tych szczególnych pacjentów wykraczają bowiem poza to, co może zaoferować medycyna skoncentrowana na leczeniu onkologicznym.

Dziecko i nowotwór – te dwa słowa nie powinny stać obok siebie. Gdy stają, staje z nimi cały świat – każdy, kto miał możliwość poznać bliżej historie dzieci, nastolatków, zmagających się z chorobą onkologiczną wie, jak często rodzice mówią czy piszą „nasz świat się zatrzymał”, „nasz świat runął”. I wtedy okazuje się, zwykle, bardzo często (oby zawsze) jak ogromną moc mają serca innych, czasami zupełnie obcych, osób.

Do mieszkania nie zaprasza się obcych. I tu chyba wydarzyła się największa magia. Niezależnie od wieku, każdy mógł się poczuć częścią tej niecodziennej, wielodniowej, imprezy. Nie-obcym, mile widzianym przez nie-obcych.