Pakiet po Senacie bez „lex K.”

Losy tych przepisów przypominały w ostatnich tygodniach telenowelę: najpierw Sejm wprowadził je dopiero w trzecim czytaniu jako wniosek mniejszości, za to niemal jednomyślnie, następnie – zdecydowanie skrytykował tę decyzję prezydencki dorada ds. zdrowia, prof. Piotr Czauderna. W Senacie Komisja Zdrowia zarekomendowała usunięcie przepisów z ustawy, choć pojawiła się – za przyczyną autora przepisu, posła Janusza Cieszyńskiego oraz senatora Koalicji Obywatelskiej Tomasza Grodzkiego „podwójna” propozycja utrzymania kar, choć w złagodzonej formie: bez możliwości dożywotniego pozbawienia możliwości pracy w publicznym sektorze, z górną granicą kary (senator proponował pięć lat, poseł Cieszyński – dwa lata), a nawet – możliwością ukarania lekarza wyłącznie po prawomocnym wyroku.
Wydawało się, że propozycja senatora Grodzkiego ma szanse na akceptację Senatu – pozytywnie zaopiniowała ją Komisja Zdrowia (w czwartek), jednak podczas piątkowego posiedzenia plenarnego praktycznie cały Senat opowiedział się za usunięciem tych przepisów z ustawy – być może wsłuchując się w zdanie minister zdrowia, bo Jolanta Sobierańska-Grenda mówiła w piątek w mediach, że wolałaby mieć więcej czasu na przepracowanie takich przepisów.

Ustawa wróci teraz do Sejmu. Posłowie nie mogą już jej „poprawiać”, mogą jedynie przyjąć lub odrzucić poprawki Senatu. Jeśli będą chcieli utrzymać „lex K.”, będą musieli – z pełną świadomością zarzutów o niekonstytucyjność, która może stać się powodem zawetowania ustawy przez prezydenta – odrzucić decyzję Senatu o wykreśleniu przepisów. Niewykluczone jednak, że w między czasie pojawi się zapowiedź nowelizacji dopiero co znowelizowanej ustawy i przywrócenia zakwestionowanych przez Senat przepisów już w sposób, który nie będzie budził zastrzeżeń ani formalnych ani materialnych.

Inną, ważną poprawką, wprowadzoną przez Senat jest obniżenie minimalnego wymiaru czasu pracy profesjonalistów medycznych z jednej drugiej do jednej czwartej etatu.