Zaraz po wakacjach do Sejmu ma trafić projekt ustawy w sprawie zmian w składce od przedsiębiorców. Minister finansów Andrzej Domański zapowiedział już, ramowo, co może się wydarzyć: zniknie obowiązek odprowadzania składek od sprzedaży aktywów trwałych (wielokrotnie przywoływanych, na przykład, samochodów). Czy Trzecia Droga, która chciałaby znacznie większej skali ulżenia przedsiębiorcom, zgodzi się na taki kompromis, który oznacza ubytek „tylko” 4 mld zł z przychodów NFZ, gdy postulowano – w skrajnym wariancie – wycofanie wszystkich zmian wprowadzonych w Polskim Ładzie, co kosztowałoby ponad 10 mld zł?
Felieton
Małgorzata Solecka: Znane melodie lubimy najbardziej?
Opublikowano 29 lipca 2024 17:02
Można się dziwić, że politycy w ogóle podejmują temat zmniejszania przychodów NFZ ze składki w momencie, gdy wszystkie znaki na niebie i ziemi nie tylko wskazują, ale udowadniają, że chwiejna równowaga finansowa płatnika odchodzi w przeszłość a napięcia, wywołane przez niski poziom finansowania, będą się tylko zaostrzać? Problemy z uregulowaniem płatności za nadwykonania i świadczenia nielimitowane w pierwszym kwartale, rezygnacja z odpisu na rezerwę ogólną w 2024 roku, zapowiedzi – na razie nieoficjalne – że w kolejnych kwartałach szpitale muszą się liczyć z ograniczeniem finansowania nadwykonań w obszarze świadczeń limitowanych (i ryczałtowych)… To nie brzmi optymistycznie.
Politycy tłumaczą, że przychody NFZ nie spadną, bo zrekompensuje je wyższa dotacja z budżetu państwa – zupełnie tak, jakby wierzyli, że pieniądze w budżecie zapewnia fabryka na biegunie północnym i jakby nie zarejestrowali, że Polska została objęta procedurą nadmiernego deficytu, co wprost oznacza konieczność poszukiwania oszczędności w systemie finansów publicznych.
Oczywiście, nie wszyscy politycy chcą iść w tym kierunku. Lewica proponuje działania odwrotne, zwiększania przychodów systemu ochrony zdrowia przez zastąpienie składki zdrowotnej 9-proc. podatkiem. Różnica nie sprowadza się wyłącznie do nazwy, bo oznacza poszerzenie bazy, zarówno podmiotowej jak i przedmiotowej, źródeł przychodów i przekłada się, jak wyliczał w ostatnich dniach wiceminister zdrowia Wojciech Konieczny, dodatkowe minimum 32 mld zł dla systemu. Oraz – to kolejny benefit – uproszczenie finansowania ochrony zdrowia. W tym celu, przekonuje Lewica, musi zniknąć składka zdrowotna i system ubezpieczeniowy (składkowy), zastąpiony przez finansowanie z budżetu państwa.
Znane melodie lubimy najbardziej? Słuchaliśmy ich w latach 2005-2007 i 2015-2017, gdy rządziło Prawo i Sprawiedliwość (nota bene, to jeden z zadziwiających przykładów na bliskość pomysłów, jakie siedzą w głowach liderów obu ugrupowań, tak bardzo odmiennych w sferze ideologicznej i tak niemal bliźniaczych w sferze choćby polityk społecznych). Ale nie należy odrzucać wszystkiego, co w sprawie składki zdrowotnej „wyśpiewuje” Lewica – kilka miesięcy temu eksperci przedstawiali rekomendacje dla zmian w finansowaniu ochrony zdrowia i jedną z nich było właśnie uproszczenie zasad obliczania składki zdrowotnej. Oczywiście, nie przez jej likwidację, ale – zmiany w podstawie, czyli ujednolicenie podstawy obliczania składek dla wszystkich ubezpieczeń, co również przyniosłoby płatnikowi wielomiliardowe profity. Postulaty Lewicy są również spójne z inną rekomendacją – musimy dążyć do tego, by składka zdrowotna była odprowadzana przez wszystkich (a może nie tyle „przez” co „za”), którzy korzystają z publicznego systemu ochrony zdrowia.
