Ocalić od zapomnienia

W czasach, kiedy do szpitali i poradni co rusz wstawiane są nowe sprzęty i urządzenia jednocześnie wyrzucane są stare i zapomina się o tym, że stanowią one część naszego dziedzictwa cywilizacyjnego: świadczą o tym, że „z drzewa” zeszliśmy już dawno, a nie dopiero wczoraj.

Żyjemy w czasach, kiedy historia medycyny dzieje się na naszych oczach i zarówno metody diagnostyczne, jak i lecznicze zmieniają się co kilka lat. Ale z punktu widzenia dalszego rozwoju istotne jest, aby pamiętać o sposobach dochodzenia do wcześniejszych rozwiązań, gdyż sposoby twórczego myślenia człowieka nadal pozostają te same i nadal mogą okazać się przydatne.

Zdarza się nam mieć i „złomować” różne perełki. Jakiś czas ze zezłomowanego już urządzenia został do złomowania stary komputer. Już miałem podpisać, ale spojrzałem co to jest? A był to jeden z pierwszych komputerów Apple. Unikat. Zadzwoniłem do Muzeum Techniki. Przyjechali, zabrali, uratowane!

Jest takie powiedzenie: „stoimy na ramionach gigantów”, które oznacza, że o tym jak wysoko zajdziemy decyduje także wysokość punktu, z którego zaczynamy wspinaczkę. Im on jest wyżej tym my możemy wyżej zajść.

Marzy mi się, aby w każdym zakładzie leczniczym była choćby gablota pamięci, w której pokazane są choćby niektóre sprzęty i urządzenia, które w danej specjalności jeszcze niedawno były w codziennym użyciu, a dzisiaj są jedynie świadectwem, że coś można było robić inaczej, że aby było to, co dzisiaj, to najpierw musiało być to, co wczoraj. A czasem też spojrzenie na to, że to co było wczoraj może inspirować do tego, co może być jutro.